नुकताच हा मुद्दा एका लोकप्रियतेनंतर चर्चेत आला होता शुभेच्छा हँग लुओक स्ट्रीटवरील (क्रॅब नूडल सूप) दुकान त्याच्या “घाणेरड्या” परिस्थितीबद्दल तक्रारींनंतर तात्पुरते बंद करण्यास भाग पाडले गेले.

परंतु काही ग्राहक अवास्तव आहेत.

हो ची मिन्ह सिटीमधील अभ्यागत तुआन आन्ह यांनी सांगितले की, भोजनालयाच्या स्वच्छतेच्या उल्लंघनांबद्दल जाणून घेतल्यानंतरही तो अन्नाच्या चवसाठी परत येईल.

तो एकटा नाही.

नियमित संरक्षक अशा भोजनालयांचे वर्णन “गलिच्छ परंतु स्वादिष्ट” म्हणून करतात, जे खराब स्वच्छतेसाठी दीर्घकाळ सहनशीलतेचे प्रतिबिंबित करतात, विशेषत: हनोईच्या जुन्या क्वार्टरमध्ये, जेथे अरुंद जागा आणि जड पायी रहदारीमुळे स्वच्छता राखणे कठीण होते.

हनोईचा रहिवासी व्हॅन हंग म्हणाला की त्याने आवडत्या ठिकाणी जाणे बंद केले शुभेच्छा त्याच्या अन्नात झुरळे सापडल्यानंतर चार वर्षांहून अधिक वर्षांपूर्वीचे भोजनालय.

तरीसुद्धा, तो फुटपाथच्या स्टॉलवर खात राहतो, जिथे वाट्या आणि चॉपस्टिक्स सुकण्यासाठी सोडल्या जातात आणि अशा परिस्थितींना “मान्य” मानतो.

तथापि, तरुण ग्राहकांमध्ये वृत्ती बदलत आहे.

बरेच लोक आता स्वच्छतेला गैर वाटाघाटी, घाणेरडे स्वयंपाकघर, खराब कचरा व्यवस्थापन किंवा असुरक्षित अन्न हाताळणीच्या पद्धती नाकारत आहेत.

काही म्हणतात की ते ऑनलाइन पुनरावलोकनांवर अवलंबून असतात आणि स्वच्छताविषयक समस्यांसाठी ध्वजांकित आस्थापना टाळतात.

रेस्टॉरंटचे मालक आव्हान स्वीकारतात.

ओल्ड क्वार्टरमधील ऑपरेटर्सना बऱ्याचदा मर्यादित जागा आणि जास्त भाडे यांचा सामना करावा लागतो, ज्यामुळे आधुनिक स्वच्छता प्रणालींमध्ये केलेली गुंतवणूक परवडत नाही.

परंतु काहींनी विशेषत: तरुण ग्राहक आणि परदेशी यांच्या वाढत्या अपेक्षा पूर्ण करण्यासाठी सुविधा अपग्रेड करण्यास सुरुवात केली आहे.

फो थिन बो हो चे तिसऱ्या पिढीचे मालक बुई ची थान यांनी सांगितले की, डिन्ह तिएन होआंग स्ट्रीटवरील भोजनालयाचे पूर्वीचे स्थान अरुंद गल्लीत असल्यामुळे आणि स्वच्छता राखणे आव्हानात्मक होते.

त्यांनी नमूद केले की हे जुन्या क्वार्टरमध्ये सामान्य आहे, जेथे अनेक विक्रेते पारंपारिक पद्धतीने काम करतात जे प्रामुख्याने स्वच्छतेऐवजी चव जतन करण्यावर केंद्रित असतात.

हँग व्हॉई स्ट्रीटवर स्थलांतरित झाल्यानंतर, त्यांनी सांगितले की त्यांनी स्वच्छतेच्या सुधारणांमध्ये VND100 दशलक्ष (US$3,800) पेक्षा जास्त गुंतवणूक केली आहे, ज्यात औद्योगिक डिशवॉशर आणि सांडपाणी प्रक्रिया करण्यासाठी ग्रीस ट्रॅप प्रणाली समाविष्ट आहे.

थान्ह म्हणाले की तरुण ग्राहक आता केवळ चांगले अन्नच नव्हे तर जेवणाच्या स्वच्छ वातावरणाची देखील मागणी करतात, परंतु त्यांनी कबूल केले की अशी गुंतवणूक अनेक भोजनालयांसाठी खूप महाग असू शकते.

होआन कीम वॉर्डमध्ये एक लहान रेस्टॉरंट चालवणारे होआंग मिन्ह म्हणाले की रस्त्यावरील विक्रेत्यांपेक्षा औपचारिक रेस्टॉरंट्स अन्न सुरक्षा मानके पूर्ण करण्यासाठी अधिक सुसज्ज आहेत.

मिन्ह म्हणाले की, स्वच्छतेच्या चुकीच्या पद्धती पाहिल्यानंतर तो क्वचितच बाहेर खातो, एका रस्त्यावरील विक्रेत्याने फेकून दिलेला प्लास्टिकचा कप दुसऱ्या ग्राहकासाठी पुन्हा वापरल्याची घटना आठवते.

अन्न आणि पेय उद्योगात दोन दशकांहून अधिक अनुभव असलेले हंग कुमा म्हणाले की, अस्वच्छ भोजनालयांची सतत लोकप्रियता हे चांगल्या अन्नाचे सूचक म्हणून पाहिले जाऊ नये परंतु विक्रेते आणि ग्राहक दोघांमध्ये वर्षानुवर्षे रुजलेल्या सवयी दर्शवते.

“ग्राहक रेस्टॉरंटमधील खराब स्वच्छता मानकांना प्रभावीपणे माफ करत आहेत. हे लाजिरवाणे आहे की एका परदेशी पर्यटकाने सोशल मीडियावर एका सुप्रसिद्ध भोजनालयाबद्दल तक्रार केली आहे.”