अमेरिकन सैनिक जोसेफ गाला: दुसऱ्या महायुद्धातील सर्वात जुने रहस्य अखेर उकलले आहे. यूएस आर्मीने 80 वर्षांहून अधिक काळ बेपत्ता असलेल्या एका सैनिकाची ओळख पटवली आहे, जो एका प्रसिद्ध सैन्य युनिटचा भाग होता. जोसेफ गाला, यूएस आर्मीचे सैनिक आणि मेरिल माराउडर्सचे सदस्य, बर्मा (आता म्यानमार म्हणून ओळखले जाते) मधील मोहिमेदरम्यान बेपत्ता झाले. बेपत्ता झाल्यानंतर दोन महिन्यांनी 14 जुलै 1944 रोजी त्यांना मृत घोषित करण्यात आले. डिफेन्स POW/MIA अकाउंटिंग एजन्सी (DPAA) नुसार, यूएस आर्मीने 4 नोव्हेंबर 2026 रोजी घोषणा केली की गालाचे अवशेष ओळखले गेले आहेत आणि 10 सप्टेंबर 2025 रोजी अधिकृतपणे रेकॉर्ड केले गेले.

जोसेफला मानक्रीन गावात दिसले

वयाच्या 21 व्या वर्षी जोसेफ गालाचा मृत्यू कोणत्या परिस्थितीत झाला? याची नोंद कधीच सापडली नाही. गालाच्या कुटुंबातील सदस्य स्कॉट डीग्रेगरी यांनी WCVB ला सांगितले की त्यांनी तिच्यासोबत खरोखर काय घडले हे शोधण्यासाठी अनेक वर्षे घालवली. शेवटी ते मायदेशी परतू शकले याचा आम्हाला अभिमान आहे. एजन्सीने दिलेल्या माहितीनुसार, जोसेफ गाला शेवटचे मॅनाक्रिन गावात दिसले होते. त्यावेळी तो मेरिल माराऊडर्स गटाशी लढत होता. जे स्वयंसेवकांचे पायदळ युनिट होते आणि त्याच्या कमांडरच्या नावावर होते.

DPAA ने एका प्रेस रीलिझमध्ये लिहिले – '16 जून 1944 रोजी ब्रह्मदेशातील Myitkyina येथे अलीकडेच ताब्यात घेतलेल्या एअरफिल्डवर पोहोचल्यानंतर, गालाची बटालियन मॅनक्रिन गावातून दक्षिणेकडे गेली. ते Myitkyina च्या उत्तरेकडील मजबूत जपानी सैन्य स्थानांवर लढत होते. यूएस आर्मीच्या म्हणण्यानुसार, जंगल फायटर्स गटाची निर्मिती राष्ट्राध्यक्ष फ्रँकलिन डी. रुझवेल्ट यांनी चीन-ब्रह्मदेश-भारत प्रदेशात (ज्याला विसरलेले क्षेत्र म्हणूनही ओळखले जाते) गुप्त आणि धोकादायक मोहीम पार पाडण्यासाठी केली होती.

सैनिकांना परत आणण्याची कोणतीही योजना नव्हती

डीपीएए एजन्सीनुसार, जोसेफ गाला शेवटचे मॅनक्रिन गावात दिसले होते. त्यावेळी तो मेरिल माराऊडर्स गटाशी लढत होता. हे एक स्वयंसेवक पायदळ युनिट होते, ज्याचे नाव त्याच्या कमांडरच्या नावावर होते. या मिशनसाठी सुमारे 3,000 लोकांनी स्वेच्छेने काम केले असले तरी, त्यापैकी केवळ 200 लोक घरी परतू शकले. माजी 'माराउडर' सैनिक सॅम विल्सन यांनी अमेरिकन सैन्याला सांगितले की आम्ही फक्त प्यादे आहोत. वाचलेल्या सैनिकांपैकी एक रॉबर्ट पासानीसी यांनी सीबीएसला सांगितले की आम्हाला बर्माला पाठवण्याची योजना कागदावर होती, परंतु आम्हाला परत आणण्याची कोणतीही योजना नव्हती. स्वेच्छेने काम करणाऱ्या लोकांना हे मिशन काय असणार आहे याची कल्पना नव्हती.

प्रत्येक सैनिकाला मिळाला 'ब्राँझ स्टार'

'मेरिलच्या माराउडर्स' गटात लढलेल्या प्रत्येक सैनिकाला नंतर अमेरिकन सैन्याने 'कांस्य तारा' देऊन सन्मानित केले. यापैकी एकाही सैनिकाला पुन्हा युद्धभूमीवर पाठवले जाणार नाही, असा आदेश पेंटागॉनच्या अधिकाऱ्यांनी दिला. 1946 मध्ये, युद्धादरम्यान मारल्या गेलेल्या सैनिकांचे अवशेष बर्माच्या मित्किना येथील अमेरिकन लष्करी स्मशानभूमीतून भारतातील कलाईकुंडा येथे हस्तांतरित करण्यात आले. ज्या अवशेषांची ओळख पटू शकली नाही ते पुढील तपासणीसाठी 1947 मध्ये हवाई येथील ओहू येथील 'सेंट्रल आयडेंटिफिकेशन लॅबोरेटरी' (सीआयएल) येथे पाठवण्यात आले.

DPAA शास्त्रज्ञांनी शोधून काढले

DPAA ने आपल्या प्रसिद्धीपत्रकात म्हटले आहे की CIL कर्मचाऱ्यांच्या प्रयत्नानंतरही अनेक अवशेष ओळखता आले नाहीत. नंतर त्यांना होनोलुलु येथील 'नॅशनल मेमोरियल सेमेटरी ऑफ द पॅसिफिक' ('पंचबोल' म्हणूनही ओळखले जाते) 'दुसरे महायुद्ध अज्ञात' म्हणून दफन करण्यात आले. 'गालाचे अवशेष ओळखण्यासाठी, DPAA शास्त्रज्ञांनी दंत आणि मानववंशशास्त्रीय विश्लेषण, तसेच परिस्थितीजन्य पुरावे वापरले.

The post 1944 मध्ये अमेरिकन सैनिक जोसेफचे काय झाले होते? 82 वर्षांनंतरही मृत्यूचे गूढ उलगडले नाही appeared first on ..